Dowód pracy vs Dowód subskrypcji: Kluczowe różnice



Dowód pracy (PoW) iProof of Stake (PoS)to dwa główne sposoby, w jakie blockchainy zgadzają się co do ważności transakcji i stanu, w jakim powinna znajdować się księga. Jest to inaczej nazywane mechanizmem konsensusu. Od momentu uruchomienia w 2009 roku Bitcoin nadal używa PoW. We wrześniu 2022 roku Ethereum przeszło na PoS. Proof of work wymaga od uczestników uruchamiania potężnych komputerów i spalania energii elektrycznej w celu zabezpieczenia sieci. Proof of stake wymaga od walidatorów zablokowania ich kryptowaluty.



Kluczowe wnioski

• Proof of work wykorzystuje energochłonne obliczenia do osiągnięcia konsensusu; proof of subskrybuj wymaga zablokowanej kryptowaluty.

• PoS zużywa znacznie mniej energii niż PoW, wymagając kapitału zamiast sprzętu i energii do zabezpieczenia sieci.

• PoW i PoS to metody konsensusu, które wiążą się z różnymi kompromisami w zakresie bezpieczeństwa, zużycia energii, szybkości i decentralizacji.

Dowód pracy vs dowód subskrypcji: krótka odpowiedź

W PoW górnicy zużywają ogromne ilości energii elektrycznej i rywalizują o dodawanie nowych bloków do łańcucha. W przypadku powodzenia górnik otrzymuje BTC i opłaty transakcyjne jako nagrodę. W PoS kryptowaluta jest jedynym kosztem początkowym i zostaje zablokowana jako zabezpieczenie. Walidatorzy ryzykują utratę części swojej subskrypcji, jeśli nie wywiązują się ze swoich zadań. PoS zużywa znacznie mniej energii elektrycznej niż PoW, a oba podejścia wiążą się z różnymi kompromisami w zakresie bezpieczeństwa i decentralizacji. Choć różnią się podejściem do sposobu osiągania konsensusu, są podobnie trudne do zaatakowania. Aby przejąć sieć PoW, atakujący musiałby kontrolować 51% lub więcej sieci, co wiąże się z ogromnymi kosztami sprzętu i energii elektrycznej. Podobnie w PoS atakujący musiałby kontrolować większość subskrybowanych krypto.

Jak dowód pracy zabezpiecza Blockchain

Proof of work to oryginalny mechanizm konsensusu dla blockchainów. Jest używany przez Bitcoin od 2009 roku i nadal jest stosowany przez wiele innych sieci. Górnicy zbierają oczekujące transakcje z mempool i tworzą kandydacki blok. Następnie rywalizują, aby rozwiązać coraz trudniejsze zagadki i dodać nowy blok do łańcucha. Zwycięzca otrzymuje nagrodę za blok (nowe tokeny bitcoin) plus opłaty transakcyjne. Z czasem kopanie bitcoina staje się coraz trudniejsze (trudność bloku), co wymaga więcej czasu i mocy, zwłaszcza jeśli uczestnicy chcą pozostać konkurencyjni. Rosnący koszt uczestnictwa przyczynia się do bezpieczeństwa sieci PoW, chociaż wpływ na decentralizację zależy od dystrybucji górników.

Jak dowód subskrypcji zabezpiecza Blockchain

Proof of Stake wymaga od uczestników zablokowania ich tokenów krypto, aby mogli zostać walidatorami sieci. Sieć wybiera walidatora do zaproponowania kolejnego bloku. Wybór walidatora zazwyczaj bierze pod uwagę wielkość subskrypcji, w zależności od zasad konsensusu sieci. Pozostali walidatorzy głosują następnie (poświadczają), że zaproponowany blok jest w poprawnym stanie. Gdy wystarczająca liczba osób wyrazi zgodę, blok zostaje sfinalizowany, dodany do łańcucha, a wszyscy uczestniczący walidatorzy zarabiają zyski. Walidatorzy angażują własne pieniądze w prowadzenie węzła walidatora i wypracowują zysk. Niewystarczająca wydajność lub oszustwa skutkują karami nakładanymi na ich subskrypcję.

Porównanie proof of work i proof of subskrybuj

Porównajmy oba systemy w tych kluczowych obszarach:



Debata energetyczna: dlaczego PoS zużywa znacznie mniej

PoW jest energochłonny ze względu na stale rosnące zapotrzebowanie na potężne maszyny górnicze, które rywalizują ze sobą 24/7. Według indeksu Cambridge Bitcoin Electricity Consumption Index, energia potrzebna do zasilania sieci Bitcoin jest porównywalna z energią zużywaną przez średniej wielkości państwo. PoS zużywa o około 99,95% mniej energii niż PoW, ponieważ nie wymaga od walidatorów coraz większej mocy obliczeniowej i elektrycznej do funkcjonowania. Z tego powodu wiele blockchainów warstwy 1 wybiera obecnie PoS. W ostatnich latach górnicy PoW coraz częściej korzystają ze zrównoważonych lub bardziej ekologicznych źródeł energii, co według zwolenników przyczyniło się do rozwoju sektora odnawialnych źródeł energii.

Które sieci krypto korzystają z których?

Niektóre z najstarszych i najdłużej działających sieci krypto nadal wykorzystują PoW, w tym Bitcoin, Litecoin i Dogecoin. Główne sieci działające w modelu PoS to Ethereum, Solana, BNB Chain, Cardano, Polkadot, Avalanche, Tezos, Cosmos i Algorand. Nowsze sieci zazwyczaj wybierają model proof of stake, który ma kilka odmian, takich jak delegated proof of stake (DPoS), nominated proof of stake (NPoS) i liquid proof of stake (LPoS).

Podsumowanie

Proof of work i proof of stake to dwa podejścia do rozwiązania tego samego problemu, jakim jest zapewnienie dokładności i bezpieczeństwa zdecentralizowanego blockchaina. PoW ma długą, sprawdzoną historię w zakresie bezpieczeństwa, ale wymaga znacznych realnych kosztów energii do działania. PoS znacznie redukuje zapotrzebowanie na zasoby, ale wprowadza ryzyko dla kapitału i debaty na temat koncentracji walidatorów. Każdy model stale ewoluuje. PoW staje się coraz bardziej wydajny dzięki nowszemu sprzętowi i rosnącej puli dostępnych źródeł energii odnawialnej. PoS poprawia się po stronie technicznej dzięki szybszej finalizacji, nowym zasadom przycinania (slashing) i staje się bardziej dostępny, ponieważ mechanizm konsensusu staje się z czasem bardziej złożony (DPoS, LPoS itp.)

Wreszcie, nie są to jedyne mechanizmy konsensusu dostępne dla blockchainów, ponieważ pojawiają się nowe modele, takie jak Proof of Authority (PoA), Proof of History (PoH), Proof of Burn (PoB) i inne. Na ten moment proof of work i proof of subskrybuj pozostają dominującymi mechanizmami.

FAQ

Jaka jest różnica między proof of work a proof of stake?

Proof of work zużywa ogromną moc obliczeniową i energię w rywalizacji o dodawanie nowych bloków do łańcucha. Walidatorzy Proof of stake blokują swoją kryptowalutę i są wybierani na podstawie tego, ile zasubskrybowali.

Czy dowód stawki jest lepszy niż dowód pracy?

Oba rozwiązania mają swoje zalety i wady. Każde podejście ma inne mocne strony i ustępstwa. PoS zazwyczaj zużywa mniej energii, podczas gdy PoW ma dłuższy udokumentowany okres działania.

Dlaczego Bitcoin nadal korzysta z mechanizmu Proof of Work?

Twórcy(y) Bitcoina wybrali mechanizm dowodu pracy, ponieważ łączy on bezpieczeństwo sieci z rzeczywistymi kosztami energii i sprzętu. Zmiana mechanizmu konsensusu wymagałaby hard fork i naraziłaby model bezpieczeństwa sieci na ryzyko.

Dlaczego Proof of Stake jest bardziej energooszczędny?

Eliminując potrzebę posiadania potężnych komputerów działających przez całą dobę, walidatorzy mechanizmu proof of stake potrzebują jedynie zwykłego sprzętu i stabilnego połączenia internetowego. Przejście Ethereum na PoS zmniejszyło jego zużycie energii o około 99,95%.

Który jest bezpieczniejszy: dowód pracy czy dowód subskrypcji?

Atakowanie sieci PoW wymaga ogromnej mocy obliczeniowej i zużycia energii. Atakowanie PoS również wymaga ogromnych kosztów początkowych w celu nabycia i kontrolowania większościowej subskrypcji.

Czy łańcuch dowodu subskrypcji może zostać zaatakowany w 51%?

Tak, ale wymaga to, aby atakujący kontrolował ponad połowę wszystkich stakowanych środków, co czyni taki atak niezwykle kosztownym i łatwym do wyśledzenia.

Które kryptowaluty korzystają z mechanizmu proof of work, a które z proof of stake?

Dowód pracy: Bitcoin, Litecoin, Dogecoin. Dowód subskrypcji: Ethereum, Solana, Cardano, BNB Chain, Avalanche, Polkadot, Cosmos, Algorand.



Inwestowanie w krypto‑aktywa wiąże się z ryzykiem, w tym wysoką zmiennością i potencjalną utratą kapitału. Dokładnie zapoznaj się z ryzykiem przed podjęciem decyzji inwestycyjnej. Informacje zawarte w tym artykule służą wyłącznie celom edukacyjnym i informacyjnym i nie powinny być traktowane jako porada finansowa lub inwestycyjna.